وقتی یک نوشته یا برگه را از سایت وردپرسی خود حذف می‌کنید، ممکن است آدرس آن همچنان در گوگل، سایت‌های دیگر، شبکه‌های اجتماعی یا میان نشانک‌های کاربران وجود داشته باشد. اگر کاربری این آدرس را باز کند و محتوای موردنظر در دسترس نباشد، سرور معمولا وضعیت 404 را برمی‌گرداند.
برای مدیریت درست آدرس‌های حذف‌شده، باید تصمیم بگیرید که آن‌ها را به صفحه‌ای مرتبط هدایت کنید یا اجازه دهید با وضعیت 404 یا 410 از دسترس خارج شوند. انتخاب روش مناسب به دلیل حذف محتوا و وجود یا نبود یک جایگزین مرتبط بستگی دارد. در این مقاله، تفاوت این وضعیت‌ها و روش مدیریت آن‌ها در وردپرس را بررسی می‌کنیم.
صفحه حذف‌شده را ریدایرکت کنیم یا کاملا حذف کنیم؟
پیش از حذف یک صفحه، بررسی کنید که آیا محتوای آن جایگزین مناسبی در سایت دارد یا خیر. این پرسش را از خود بپرسید: اگر کاربری آدرس قدیمی را باز کند، آیا صفحه دیگری در سایت وجود دارد که همان نیاز یا موضوع را پوشش دهد؟
اگر پاسخ مثبت است، می‌توانید آدرس قدیمی را به صفحه جایگزین مرتبط ریدایرکت کنید. اما اگر هیچ جایگزین مناسبی وجود ندارد و تصمیم شما حذف دائمی محتواست، بازگرداندن وضعیت 404 یا 410 می‌تواند انتخاب درستی باشد.
توجه داشته باشید که ریدایرکت کردن همه صفحات حذف‌شده به صفحه اصلی، روش مناسبی نیست. اگر مقصد ارتباطی با محتوای قبلی نداشته باشد، ممکن است کاربران را سردرگم کند و موتورهای جستجو هم آن را جایگزین واقعی صفحه قبلی در نظر نگیرند.
اگر قصد دارید صفحات قدیمی سایت را مدیریت کنید، مطالعه راهنماهای آموزش صفحه 404 در وردپرس و روش مدیریت لینک‌های خراب در وردپرس نیز می‌تواند مفید باشد.
ریدایرکت 301 چیست و چه زمانی استفاده می‌شود؟
ریدایرکت 301 یک تغییر مسیر دائمی است. با استفاده از آن، مرورگر و موتورهای جستجو متوجه می‌شوند که آدرس موردنظر به‌صورت دائمی به نشانی دیگری منتقل شده است.
این روش زمانی مناسب است که آدرس صفحه تغییر کرده، محتوای آن به نشانی دیگری منتقل شده یا صفحه‌ای مرتبط و معتبر جایگزین آن شده باشد. برای مثال، اگر مقاله‌ای را با حفظ موضوع و اطلاعات اصلی در یک آدرس جدید منتشر کرده‌اید، می‌توانید آدرس قدیمی را به آدرس جدید ریدایرکت کنید.
ریدایرکت 301 به موتورهای جستجو کمک می‌کند رابطه بین آدرس قدیمی و مقصد جدید را تشخیص دهند و سیگنال‌های مرتبط را به مقصد منتقل کنند. با این حال، انتقال رتبه یا تمام ارزش‌های صفحه به‌صورت تضمین‌شده انجام نمی‌شود و ارتباط و کیفیت صفحه مقصد اهمیت دارد.
نکات مهم هنگام تنظیم ریدایرکت
- آدرس قدیمی را به نزدیک‌ترین صفحه مرتبط هدایت کنید.
- از ایجاد زنجیره ریدایرکت، مانند انتقال از آدرس A به B و سپس از B به C، خودداری کنید و در صورت امکان مقصد نهایی را مستقیما مشخص کنید.
- لینک‌های داخلی سایت را به‌روزرسانی کنید تا مستقیما به آدرس جدید اشاره کنند.
- پس از تنظیم تغییر مسیر، عملکرد آن را با ابزار بررسی وضعیت HTTP آزمایش کنید.
- نقشه سایت XML باید شامل آدرس‌های معتبر و اصلی باشد، نه URLهایی که حذف شده‌اند یا به آدرس دیگری ریدایرکت می‌شوند.
چه زمانی باید محتوا را کاملا حذف کنیم؟
اگر صفحه دیگر ارزشی برای مخاطب ندارد، اطلاعات آن منسوخ شده و امکان به‌روزرسانی مناسب وجود ندارد یا تصمیم گرفته‌اید آن را برای همیشه حذف کنید، لازم نیست حتما آن را به صفحه دیگری هدایت کنید.
پیش از حذف، بررسی کنید که آیا می‌توان محتوا را به‌روزرسانی کرد، با مقاله‌ای دیگر ادغام کرد یا اطلاعات مفید آن را به صفحه‌ای مرتبط منتقل کرد. اگر هیچ‌کدام از این گزینه‌ها مناسب نیست و صفحه باید حذف شود، سرور می‌تواند وضعیت 404 یا 410 را برگرداند.
تفاوت خطای 404 و وضعیت 410 چیست؟
هر دو وضعیت نشان می‌دهند که محتوای درخواستی در دسترس نیست، اما معنای آن‌ها یکسان نیست.
وضعیت 404، صفحه پیدا نشد
وضعیت HTTP 404 با پیام Not Found مشخص می‌کند که سرور محتوایی برای آدرس درخواستی پیدا نکرده است. این وضعیت به‌تنهایی اعلام نمی‌کند که صفحه برای همیشه حذف شده است. بنابراین، برای URLهایی که دیگر وجود ندارند و مقصد مناسبی هم ندارند، 404 می‌تواند پاسخ صحیحی باشد.
وضعیت 410، محتوا حذف شده است
وضعیت HTTP 410 با پیام Gone نشان می‌دهد که منبع درخواستی عمدا حذف شده و به احتمال زیاد دیگر در دسترس نخواهد بود. این وضعیت برای صفحاتی مناسب است که تصمیم قطعی به حذف دائمی آن‌ها گرفته‌اید و جایگزینی هم ندارند.
هر دو وضعیت می‌توانند به حذف URL از نتایج جستجو منجر شوند. موتورهای جستجو ممکن است با توجه به وضعیت HTTP و بررسی‌های بعدی خود، درباره حذف صفحه تصمیم بگیرند. استفاده از 410 تضمین نمی‌کند که URL بلافاصله از نتایج گوگل حذف شود.
اگر URLهای حذف‌شده در Google Search Console زیر عنوان‌هایی مانند Not found گزارش می‌شوند، این موضوع لزوما به معنای وجود مشکل سئو نیست. ابتدا بررسی کنید که آیا URL باید همچنان در دسترس باشد یا حذف آن عمدی بوده است.
چگونه در وردپرس ریدایرکت 301 یا وضعیت 410 ایجاد کنیم؟
روش اجرا به افزونه‌های نصب‌شده، وب‌سرور و تنظیمات هاست بستگی دارد. در وردپرس می‌توانید از افزونه مدیریت ریدایرکت استفاده کنید یا در صورت نیاز، تغییرات را در سطح وب‌سرور تنظیم کنید.
استفاده از Yoast SEO Premium
Yoast SEO Premium ابزار مدیریت ریدایرکت دارد که امکان ثبت آدرس قدیمی و انتخاب نوع تغییر مسیر را فراهم می‌کند. گزینه‌های در دسترس به نسخه افزونه و نوع تغییر مسیر بستگی دارند. برای یک صفحه حذف‌شده، اگر مقصد مرتبطی وجود دارد، ریدایرکت 301 را انتخاب کنید. اگر محتوا برای همیشه حذف شده و جایگزینی ندارد، در صورت پشتیبانی ابزار از وضعیت 410 می‌توانید از آن استفاده کنید.
پس از ثبت تغییر مسیر، آدرس قدیمی را در مرورگر یا ابزار بررسی HTTP آزمایش کنید تا مطمئن شوید پاسخ سرور همان چیزی است که انتظار دارید. همچنین بررسی کنید که مقصد ریدایرکت به خطا منتهی نشود.
تنظیم وضعیت در سطح وب‌سرور
در بعضی سرورها می‌توان وضعیت‌های HTTP را از طریق تنظیمات وب‌سرور تعیین کرد. با این حال، دستورهای Apache و LiteSpeed یا Nginx یکسان نیستند و کد نامناسب ممکن است باعث خطای سرور یا تغییر مسیر اشتباه شود. پیش از افزودن قوانین به فایل‌هایی مانند .htaccess، نوع وب‌سرور و ساختار فعلی قوانین را بررسی کنید.
برای تعداد زیادی از صفحات، بهتر است مدیریت تغییر مسیرها ساختارمند باشد و پس از اعمال تنظیمات، نمونه‌ای از URLهای قدیمی و مقصدها را بررسی کنید. صرف نمایش صفحه‌ای با پیام «محتوا حذف شده» کافی نیست، پاسخ واقعی سرور باید وضعیت HTTP مناسب را برگرداند.
پیامدهای جانبی حذف صفحات در وردپرس
حذف یک نوشته فقط بر آدرس همان نوشته اثر نمی‌گذارد. ممکن است دسته‌بندی، برچسب، صفحه‌بندی آرشیو یا لینک‌های داخلی مرتبط با آن نیز تحت تأثیر قرار بگیرند. به همین دلیل، هنگام حذف گروهی محتوا باید ساختار سایت را هم بررسی کنید.
بررسی آرشیو برچسب‌ها و دسته‌بندی‌ها
فرض کنید چند نوشته را حذف می‌کنید و تمام آن‌ها به یک برچسب اختصاص داشته‌اند. با حذف نوشته‌ها ممکن است آرشیو آن برچسب خالی شود یا دیگر محتوای مفیدی برای نمایش نداشته باشد. در این شرایط بررسی کنید که آیا بهتر است برچسب حذف شود، به برچسبی مرتبط منتقل شود یا صفحه آرشیو همچنان کاربردی باقی بماند.
اگر برچسب حذف می‌شود و برچسب یا صفحه مرتبطی وجود دارد، می‌توانید در صورت مناسب بودن آن را ریدایرکت کنید. اگر جایگزین معناداری وجود ندارد، حذف آرشیو و بازگرداندن وضعیت 404 یا 410 ممکن است منطقی باشد.
بررسی صفحه‌بندی آرشیوها
در سایت‌هایی که آرشیو نوشته‌ها به چند صفحه تقسیم می‌شود، حذف محتوا ممکن است تعداد صفحات آرشیو را کاهش دهد. برای مثال، اگر تعداد نوشته‌ها کم شود، ممکن است صفحه دوم آرشیو دیگر محتوایی برای نمایش نداشته باشد.
این وضعیت همیشه به معنای وجود مشکل نیست. باید بررسی کنید که صفحه‌بندی قدیمی به چه پاسخی منتهی می‌شود و آیا هنوز محتوای مرتبطی در آن وجود دارد. اگر صفحه دیگر معتبر نیست، لازم است پاسخ HTTP و لینک‌های داخلی مرتبط به‌درستی مدیریت شوند. از ریدایرکت خودکار تمام صفحات صفحه‌بندی به صفحه اول آرشیو، بدون بررسی ارتباط محتوا، خودداری کنید.
بررسی لینک‌های داخلی و خارجی
پس از حذف یک صفحه، لینک‌های داخلی سایت را بررسی کنید تا کاربران با لینک خراب روبه‌رو نشوند. اگر سایت‌های دیگر به صفحه حذف‌شده لینک داده‌اند و جایگزین مرتبطی دارید، ریدایرکت می‌تواند به حفظ دسترسی کاربران کمک کند. با این حال، لازم نیست هر URL قدیمی را فقط به دلیل داشتن لینک ورودی به صفحه‌ای نامرتبط منتقل کنید.
جمع‌بندی
مدیریت URLهای حذف‌شده یکی از بخش‌های مهم نگهداری سایت وردپرس است. اگر صفحه‌ای به آدرس جدید منتقل شده یا جایگزین مرتبطی دارد، ریدایرکت 301 معمولا انتخاب مناسبی است. اگر صفحه واقعا حذف شده و جایگزینی ندارد، وضعیت 404 یا 410 می‌تواند پاسخ درستی باشد.
پیش از حذف محتوا، کاربرد آن، لینک‌های ورودی، لینک‌های داخلی و تأثیر آن بر آرشیوهای سایت را بررسی کنید. سپس با انتخاب پاسخ HTTP مناسب و آزمایش نتیجه، مطمئن شوید که کاربران و موتورهای جستجو با مسیرهای نامعتبر یا تغییر مسیرهای غیرضروری روبه‌رو نمی‌شوند.
